Suçu yok ki kimsenin yalnızlıklarımızda
Kimi soğuk, uzun kış gecelerini seçer
Kimi yanmayı
Aşkla yanmayı
Kimi aramayı seçer kendinde kendini
Bir deli Rüzgârın
Güneşin ateşiyle, yanan ruhu
Eriyen bedeni
Ve, yeniden can bulmaya çalışan
Akıntıya kapılan
Toprağa hasret bir tohumun
Gözlerinin içine baka baka
‘Sen şeytansın’
Demeyene kadar
Yaşamlarımızı
Ve hayallerimizi çalmaya devam edecek şeytan
Benden söylemesi
Bir hilal gibi taşıdım göğsümde aşkını
Batırıp yıldız suyu gecelere
En görkemlisinden seyrettim Ay'ı
Unutmam, ölümümdür
Her gün birini kaybedenler
Bir gün herkesi kaybederler
Ve bir gün herkesi kaybedenler
Her gün kendinden kaybederler
Dışı ne kadar gürültülü olsa da, bazen içinde susar insan
Ama bilin ki bir Çocuk ruhu daha katledilmiştir bu hayatta.
Dışındaki Kadını korumaya çalışmaktan, içindeki çocuğu öldüren, içindeki çocuğu yaşatmaya çalışırken dışındaki kimliğini kaybeden, aşağılanan, değersizleştirilen, her fırsatta sömürülmeye çalışılan, ötekileştirilen ve neredeyse insan sıfatından düşürülecek nice kadından herhangi birisiyim ben de.
Bir Kadın var
Soğuk kış gecelerinde güneşi gezdirir ellerinde
Bir Kadın var
Sayısız uğur böcekleri gezinir teninde
Hem de zemheride
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!