Lacivert bir gece
Dişil bir pembe
Birlikteler, ufkun en kuytu yerinde
Hani gök yırtılsa
Bir çözülse fermuarları
Tuttuğum neydi ellerimde
Vakitli vakitsiz ruhumu yoklayan
Bir yangının külleri miydi yoksa
Sen miydin hayatımda büyük olan
Yoksa ben miydim asıl küçük olan
Siz hiç ahlaklı bir köpek gördünüz mü?
Ya da ahlaksız bir kuş?
Ben de sadece benim işte.
Sizin düşündüğünüz hiç kimse…
Sıkıldım üzerime giydirilen çuvallardan...
Utanmam yok benim.
İtinayla seçilmiş kelimeler,
Git ya da kal arasında kararsız,
Cümlelerin bile kafası karışmışken,
Sıkışmış, mora dönüşmüş dudaklarımın,
Ve rengini soğuk bir bakıştan almış,
Tenimin,
at kestaneleri gibiydi.
canıma batıyordu varlığı
ama ben yine de
derinlerde bir yerlerde
yemişler düşlemiştim türlü türlü.
Akşam üstüydü.
Gün gitmiş, hava kararmıştı.
Tuhaftı…
Bu mayıs akşamında fırtına ne geziyordu?
Bu telefon neden bu kadar acıklı çalıyordu!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!