Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Avucumun
içinden
küçük
kırmızı
bir balık
kayıp

Hey aşk!
Hani biz dosttuk.
Bana dokunmazsın sanmıştım.
Kaç yerinden vurulur böyle bir kadın.
Kimsesiz bir kadının kaç kişisi olabilir bir adam.
Kalbimiz mi?

Lacivert bir gece
Dişil bir pembe
Birlikteler, ufkun en kuytu yerinde

Hani gök yırtılsa
Bir çözülse fermuarları

Kıyıdan gördüm
Güneşi
Kalbime uzanan
Kıyılardan…

Saba yelini gördüm

Aşktan anlamayanlar bu kitaba dokunmasınlar
Yoksa hiçbir şey anlamazlar

Özlem SABA

Tuttuğum neydi ellerimde
Vakitli vakitsiz ruhumu yoklayan
Bir yangının külleri miydi yoksa
Sen miydin hayatımda büyük olan
Yoksa ben miydim asıl küçük olan

Artık Aşk'ın tanınmadığı bir yerde,
O toplumun insanlığı düşer.

Ateşle dans etmenin ilmini öğrenince,
Ateş bile küle dönüşür;
Sen Aşk’a varınca…

Siz hiç ahlaklı bir köpek gördünüz mü?
Ya da ahlaksız bir kuş?
Ben de sadece benim işte.
Sizin düşündüğünüz hiç kimse…
Sıkıldım üzerime giydirilen çuvallardan...
Utanmam yok benim.

İtinayla seçilmiş kelimeler,
Git ya da kal arasında kararsız,
Cümlelerin bile kafası karışmışken,
Sıkışmış, mora dönüşmüş dudaklarımın,
Ve rengini soğuk bir bakıştan almış,
Tenimin,