Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

an olur ki,
anlar beni.
an-la-şıl-mak!
çok öte bir duygu,
sevişmek gibi...

ANAHTARIN DA ANAHTARI VARDIR

Biz birbirimizi seviyorduk
Fakat anlaşamıyorduk

Sonra düşündüm

Parılda
Ama ışığını dağıtma
Susma sakın
Ama çok da konuşma

Sev, sevil, bağlan

Acılar da tanıdık oldu artık

Fakat tanıdık olması
İndirim yapacağı anlamına gelmezmiş

Her geçen gün

Büyük aşklar yok artık bayım.
Büyük adamlar da.

Büyük gemiler yakmak istiyor şimdi canım..
Büyük bedeller ödemek.

Açık açık yalan söyleyenin yalanına
Bile bile gerçekmiş gibi söyleyenden daha çok inanasım geliyor

Özlem SABA

Acılar pusu kursa da yollarına
Acını dindirecek dermanı yine kendinde ara.
İçindeki mucizeyle haşr olmadıkça
Artık derman ne sende, ne de onda...

Bulutlar indi bugün yer yüzüne.
Anaların gözlerinde sağanak yağmurlar oldu.
Ses bile utandı kendi sesinden,
Dillerde feryada dönüştü.

Ciğeri yanmayan kaldı mı bu ülkede,

yıllarca saklandım durdum,
avcılar beni bulmasın,
vurmasın diye.

simdi size bir iyi,
bir de kötü haberim var

Göçebe yaşıyoruz be kardeşim.
Bir mülteciden bile göçebe.
Kendi vatanında lanetlenmiş,
Tedavülden kaldırılmış
Posta pulları kadar bile değeri olmayan.
Yaşamlarının kabusa dönüştürüldüğü,