Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Bezen doğru yerde zehir, ilaçtır
Yanlış yerde ilaç, zehirdir

Sadece neyi, ne zaman ve hangi durumda yapacağınızı bilin, yeter

Özlem SABA

Belki de insanın kendini yaratması için kendini yok etmesi gerekir.
Bir başka varlığın içinde erimesi.
Egonun gazıyla şişirilmiş bir insanın bir gün patlamaması olası değildir.
Hayatımız dediğimiz her şey belki de sadece sanrılardan oluşan bir hayalden ibarettir.
Belki de gizli hazine sessizce, derinlerde bunu beklemektir.
Kim bilir, yok gibi görünen var olmak yerine, var gibi görünen yok oluşa sevdalı bir bekleyiştedir.

Bir yanın Güneş'i tutarken
Sarı, sıcak

Bir yanın Ay'da sevgilim

Bir yanın alev alev yanarken

sanırım en iyi şiirimi bu gün yazmalıyım.
her şeyin anlamını yitirdiği bir evreni solurken,
başka neye tutunarak havada asılı kalabilirim ki!?

Öğretiyor İnsana hayat
Çabuk güvenmemeyi
Korumayı kalbi
Korumayı masumiyeti

Kendini vazgeçilmez sananlardan vaz geçmeyi

'Kadından' anlamak için
Eril değil
'İnsan' olmak gerekir

Zira bir tek köpeklerin
'Kadın' değil

Yüreği gazele dönmüş bir gülün
Harcı da değildi Aşk

Silesini yiyince bülbül, gülün
Kökünün türabına düştü

ait olmadığım bir şehirde,
ait olmadığım bir yolda,
ait olmadığım bir evde,
ve,
ait olmadığım bir masada oturuyorum.

Aklım başımda değil ki benim.
Kalbimde!
Her insanın başka başka yerlerinde olabileceği gibi...

İlk sözü akıl
Son sözü ten söyler

Aşk denilen şey, sizin sandığınızdan çok başka bir şey

Yaşamayan bilmez