bir şeyler değişiyor,
biliyorum...
derinlerde bir yerlerde,
ismim fısıldanıyor,
duyuyorum...
(Ressam Mustafa AYAZ Hocama)
hangi anına yetişemedin zamanın...
hangi bezgin renkler
bir çakmak yanığı beyazına
Şimdi ben kalkıp mutlu olsam
Hızla kirlenen ve betonlaşan bir dünyada
Şu tarumar ettiğimiz doğada yaşamaya çalışan minik dostlarıma
Yananlara
Açlara
bakışlarımızı bakışlarınıza astık bayım.
hadi!
bir tekme vurun da sandalyeye ,
aşktan ölelim...
Savaşların en zoru
Kendine karşı verilendir
Zaferler ise
Derin acılar
Derin yalnızlıklar gerektirir
Aşk aslında
Nefessiz kalmakmış
Tükürmekmiş yüreğini
Boğulmakmış kendi kanında
Yerlere göklere sığamamakmış Aşk
Mutluluk değil
Ne kadar değil
Nasıl sevdiğinizmiş mühim olan
Elleriniz titremeden
Demlikten çayı
Kadehten şarabı dökmeden
Şaha kalkmış kısrağı
Hiçbir şey yolundan edemez
Dizginleyemez onu
Eğer, Aşk gem vurmamışsa boynuna
Dizlerinden dermanı almaya gücü yetmez kimsenin
Kaç bahar geçti üzerinden bilmem.
Bizler düşeli sevdaya.
Oysa biz sevdayı ilahi saymıştık cihana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!