bazen hikayesi ömründen uzun sürer ya insanın,
gülüşünden ağır,
tüttürülen bir sigara dumanından hafif,
dalıp dalıp uzaklara giden,
Dikişsiz bir sevda gerekli bana
Gökyüzü kadar, açık ve düz
Güvercinlerin kanadına yamanmadan
Eğreti durmadan üzerinde
Koynundayken bile, yabancılaşmadan
Unutmayın ki
Kimse, kimse için hayatını feda etmeye gelmedi bu Dünyaya
Ne Anne, Baba çocuklarına
Ne de çocuklar, Anne ve Babalarına
Ama her ikisi de, birlikte büyümeyi
''Seni sevmiyorum'' demedi
ama şöyle bitirdi giderken sözünü;
''Ben senin Güneşin değilim,
olamam, ısıtamam yüreğini."
O günden beri yüzümü rüzgarlara dönmüştüm,
Dedim
Bana domino taşlarının hikayesini anlat
Dedi, asıl devrilen bizleriz
Onlar değil
Dedi
Bazı yerlerden hiç kopamıyor insan
Göğe çekilmek isteyen semazenler gibi döne döne vuruyor aynı kıyılara
Dünya boğulmuş, umudu avcısına takılmıştır çünkü
Tek gerçeklik olan zaman yitip gitmiş
Yıllanmış bir cennet şarabıydı sanki aşk
İçenin başı döndü
İçemeyenin nevri
Bu ilahi kaideyle
Mevsim döndü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!