Her halini
Her gülüşünü
Neye çatarsın kaşlarını
Ne heyecanlandırır seni
Nedir seni bu kadar uzak ve karmaşık yapan
Sanki kendiliğinden biliyorum
Biz seninle hep düşlerde buluştuk sevgilim
El ayak çekilince
Gecenin dilsiz, ümitsiz saatlerinde konuştuk hep
Aynı yardan atlayıp
eğer inansaydım bir Tanrı'ya
Hubal’a mesela
açardım kalp mescidimi,
sabaha kadar taşlar,
inkar ederdim onu.
Aşk değil, siyasi bir iktidar savaşı gibiydi bizimkisi
Bir tarafın diğer tarafa hep yenik düştüğü
Kendisini Devlet sanan bir kimsenin
Hükümetin her sözünü veto ettiği gibi
Duygularımızın da hissedilmeye ihtiyacı var
En korkulanının bile
Anlaşılmaya ve kabullenilmeye
Bin kilit vursam da kalbimin üzerine
Surlar ötesinden bir sultan tarafından
Son kalem de düşürülmüştür artık
Hüviyetim, hüviyetinize amade
Hayatımda hiçbir şeyden bilerek uzaklaşmadım
Ama hep fark ettim ki, bir şeyler değişti
İçimden bir ses, gitme vaktimin geldiğini söyledi
Dediği gibi şairin
"İstese de kalamazdı artık
eğer şarap olsaydı,
ser-hoş olur,
bu kadar mutsuz olmazdık.
-Tanrı insanın yanına onu da koymadı.-
Benim Aşkım
Uçacağı bir gökyüzü bulamayan
Hüzün kuşu misali
Hep göğsümde takılı kaldı
Özlem SABA
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!