Bazen her şey darmadağın olur ama, kırgın
değilsindir
Bazen her şey bir anda biter ama, üzgün değilsindir
Ya hiç kırılmamış gibisindir
Ya da bir şekilde affettin ama, bundan habersizsindir
kelebekler göçüyor içimden.
ve ben yine yalnız kalıyorum.
yenemediğim büyük bir acı var içimde,
işin garibi, acımı ben de tanımıyorum.
hep aynı soruları soruyorum kendime;
Ah ne çok ben lazım bana
Bize
Ben bazen benden bu kadar deyip, dükkânı kapatıp, bedenimi, ruhumu nadasa almak istiyorum.
Bazen ben, bir hiç kimse olmak istiyorum!
sormayın bana halim nicedir.
dediği gibi şairin;
"hiç bir dakikamı yaşayamazsınız"
Herkesim vardı
Ama 'hiçbir kimsem' yoktu
Öyle bir düş'tünüz ki
Öyle bir düştünüz
'Bir şey' olmuşlar
'Başka bir şey' olmaya çalışmazlar
Onlar 'Bir şey' olmayı vaktiyle öğrenmiş
Ondan bile vaz geçmişlerdir
İçimdeki Polyanna ölünce
Denize gömdüm onu
Bundandır sudan kapamamam
Ateşten kaçmamam
Herkes sevdi, evet
Ama kendince
Kendi yeterince
Sevdi saçlarımı
Sevdi yüreğimi
"Yazdırmalısın mezar taşına:
Ey hayat, sen şavkı sularda bir dolunaysın,
aslında hiç olmadım ben bu oyunda,
ömrüm beni yok saysın."
Yılmaz ODABAŞI




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!