Özledim İşte Şiiri - Rasimin Gönül Dili

Gözlerimi kapattığımda başlayan dinmez bir fırtınasın.
Yokluğun, tenime batan binlerce paslı çividir göğsümde.
Ayrılık rüzgarı vurur kimsesiz ve yorgun sol yanıma.
Ben sustukça içimde amansızca büyüyen zehirli yaramsın.
Özledim işte seni, gizleyemiyorum kanayan sensizliği.

Kelimeler düğümleniyor dudaklarımda senin adını andıkça.
Her sokak başında kanatırlar acımasızca senin hatıranı.
Yüzümdeki o derin çizgilerde saklıdır bitmeyen matemim.
Düşlerimde bile sızlayan, hiç körelmeyen keskin bıçaksın.
Özledim işte, gururumu ayaklar altına alarak seni.

Bir gülüşüne kurban etmiştim koskoca kayıp yılları.
Şimdi sadece canımı yakan koca bir anı yığını.
Zamanın bile saramadığı en derin çiziğimsin sol yanımda.
Göğsüme ansızın saplanan o incecik sızısın sen.
Özledim işte, aklımın üşüyen kuytu köşelerinde seni.

Gölgen düşer ıssız duvarlarına şu yıkık ömrümün.
Faili meçhul bir sevdanın belki tek kurbanıyım.
Sakladığım yerde inceden inceye sızlarsın hep sol yanımda.
Küllerimden doğsam da yorgun ruhum sana mühürlü.
Özledim işte seni, bütün tabuları yıkarak pervasızca.

Yolunu kaybeden kervanlar gibiyim senin uçsuz çölünde.
Seraplarına kanıp tükettim bütün taze umutlarımı ansızın.
Ayaza çekmiş sevdalarda arıyorum o sıcak ellerini.
Kıyamet kopsa da silinmez bende bıraktığın o derin iz.
Özledim işte, söküp atamadığım o eşsiz varlığını.

Yarım kalan türkülerin suskun dudaklarında benim isyanım.
Bütün tabip elleri çaresiz ve aciz kalır karşında.
Gittin ve dipsiz bir uçurum bıraktın göğsümün ortasında.
İyileşmek istemeyen, kana susamış ömürlük kanayan yaramsın.
Özledim işte, çaresizce boyun eğdiğim o mağrur duruşunu.