Aldırma Dünyanın Devranına

Aldırma bu dünyanın kahpe kurulan döner devranına
Gözyaşın ne kadar aksa yeridir şu garip cihanda
Vefasız dostların yüzü maskeyle dolmuş er meydanında
Kimse el uzatmaz bataklıkta çırpınan masum canına

Yalan rüzgarları savurur ömrün en güzel çağını
Dost bildiğin eller sırtından vurur en kor anını
Zaman kör bir bıçak gibi biler içindeki sızını
Kimseye boyun eğme, boş ver bu fani yalan devrana

Aynalar yabancı bir yüz gösterir her sabah erkenden
Gidenler arkasına bakmaz, kalır yürekde derin yara
Karanlık odalarda yankılanır sessiz sedasız feryadın
Sen kendi yoluna bak, sakın aldanma bu yalan devrana

Karanlık sokaklarda kaybolur insan kendi izinde
Yalan rüzgarları savurur geride kalan külü
Hangi kapıyı çalsam açılmaz yüzüme bu dünya
Kimsecikler duymaz içimde kopan o sessiz fırtınayı

Zaman acımasız bir dişli gibi öğütür ruhumu
Aynalar yabancı bir suret diker karşıma her sabah
Yaralı bir kuş gibi çırpınır göğsümde kalan nefes
Kimseye pay edilmez bu içimdeki derin sızı

Gidenlerin arkasından bakakalmak ömrün cezası
Toprak kabul etmez artık bu yorgun gövdeyi
Yalansız bir tebessüm bulamadım bu koca diyarda
Gönül kapım kilitli, anahtarı çoktan denize düştü