Özkan Özdoğan Şiirleri - Şair Özkan Özdoğan

Özkan Özdoğan

Gitme ne olur..
Bak birazdan gün doğacak,
ve güneş bütün şehri
sarısıyla umuda boyayacak..
Gitme daha,
yoksa gazeteye basacaklar adımı,

Devamını Oku
Özkan Özdoğan

Nefes nefeseydim,
yüzüm bile bende değil
tanınmayacak hallerde..
Gelme diyor dilin,
beni boşluğuma itiyor,
ellerinde çürüyor ellerim,

Devamını Oku
Özkan Özdoğan

güzeldir gün,
duvarın üzerinde uyuklayan bir kedi
ya da denize doğru uçan
çığlık çığlığa bir martı varsa
mavi göğün altında.
bir trenin gürültüsüyle bölünüyorsa

Devamını Oku
Özkan Özdoğan

benle ne ilgisi var dünyanın;
ne ilgisi var sözlerin,
söylenip de tutulmayan
öylesine sözlerimin.
yeminlerin ne ilgisi var düşlerle;
gidilse de görülmeyen

Devamını Oku
Özkan Özdoğan

Trenler geliyor,
geçiyor trenler
soldan sağa,önümde
arkamda..
İnsanların işleri başında,
bekliyorlar yolcular istasyonda

Devamını Oku
Özkan Özdoğan

Gel güzel yıldız,
uzanalım kumlara..
Bilmezsin ne kadar derindir
baktığım yerden parıldadığın gökyüzü.
Denizin serinliği tutar mı
sonsuz evinin yerini?

Devamını Oku
Özkan Özdoğan

İnanılır bir var olma değildir,
gölgesini taşların üzerine düşüremeyen
ellerinin yerini almış düşünceleri,
koyu renkteki saçları,
tozdan,soğuktan griye dönmüş yüzüyle
ayakta durmayan çalışan adamın

Devamını Oku
Özkan Özdoğan

Bilinir, bilinmez kıymetin,
adın ağza alınmaz.
Şarkılarla hatırlanmaz
güneşi artık aramaz,
uykuna kalmaz hayalin
olur olmadık güler ağlarsın.

Devamını Oku
Özkan Özdoğan

Her sabah gün ağarmadan,
bir çiçeğin rengiyle açılıyor gözlerim;
mavisinde ayrı deniz,
morunda ayrı rüyalar sabahçı.

Toprağından aldığı yağmurları,

Devamını Oku
Özkan Özdoğan

Damlalar kesiyor yüzümü,
yanaklarımın alı al..
Sokağın köşesinde bir olup hepsi
akıp gidiyorlar!
Yok sanki kan ağlayan,
içini döküp-

Devamını Oku