Bir Kelebek Ömrüdür Ayrılık
Bir kelebek ömrüdür ayrılık,
Aşkın nefesini öperken ta derinden…
Oysa sevdiğim,
gülüşün yıldızlardan yakamoz,
Radyoda keman sesi
Hasta yorgun bir kadın
Eriyor bükülüyor
Öyle sessiz,
öylesine mahzun...
Öylesine derin...
Usulca dönüp baktım,
bir çift gözün bakışı....
Derken;gülümsedi...
Gülümsedim,
bir şarkı çalar gibi
tüm bildiklerim boşa gitti...
Bir şarkı gibisin sevdiğim
Gözlerin hüzzam
Dudakların nihamentten bir parça
Mahzun ve umut dolu
Bir şarkı gibisin sevdiğim...
Saçların hicazdan
bir şiirin içinde yapayalnız dolaşıyorum
Bütün heceler suskun
Tüm mısralar kimsesiz
Satır aralarında terketmiş kendini...
Bir şiirin içinde yapayalnız dolşıyorum
Tüm sözcükler silinmiş
Bir şiir öpüşü…
Hani, ansızın bir sokak başında
Karşılaşsam seninle, o mahzun gülüşünle…
Hani yıllarca susamış gibi dudaklarım,
Öpsem gülüşünü,
Bir toprağı, bir kutsal kitabı,
O Sokak Başında
Göz göze geldikçe hep gülümsüyordu,
gülümsedikçe sanki yüreğime
serin sular serpiliyordu.
Baktıkça, o deli gözleri
bugün kendime
yalan söylemedim.
“iyiyim” demedim.
çünkü değildim.
ama kötü de değildim.
sadece
Sahi bu gün ,günlerden pazar
Yine ben aynı çay bahçesinde
Her pazar olduğu gibi
Tamı tamamına saat onbirde
İki demli çay ısmarladım
Bölüştüğüz bir gevrek masamda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!