Özgen Öz Şiirleri - Şair Özgen Öz

Neredesin Sevdiğim

Gözlerimde; yüreğimden sürüklenen zifir bulutlar,
İçimde savrulmuş, başıboş umutlar...
Kaç mevsim geçti yokluğunda, bilir misin?

Koskocaman bir gülüşün içinde
Ruhum bembeyaz bir güvercindi benim
Biiyordumki hep uçuyor zannettim
Ne zaman ki gördüm gözlerini,
Ne zamanki gördüm göz bebeklerini

Bir an kapım çalınsa,
gecenin en sessiz saatinde,
yağmur damlaları pencereye vururken,
çıkıp gelsen…

Bıraktığın gibi olmayabilir çokça şey;

Son Nefeste de Seni…

Susmuşsam sana,
Bil ki kelimelerim bitmedi,
Sadece sustum.
Düşüncelerim tutuklu,

Yıllar ve Gölgeler

Yaşam ne de çok alıp gitti bizi bizden, sevgili…
Yıllar ne de çabuk geçti, ömür tüketti.
Bilemedik baharı, penceremizde açan sardunyalardan başka,
bilemedik, dokunamadık gökyüzüne uzanan dalların şarkısını.

bir akşam üstüydü,
güneş çekilmişti evlerin saçaklarından;
sokaklarda unutulmuş
birkaç gölge dolaşıyordu.
ben hiçbir şey aramıyordum.
ne bir mucize,

Aynı Mekânda, Farklı Zamanlarda

Oysaki;
İnsanın kendi içinde yolculuğu,
bir şarkının acı tınısında başlardı.
Bir mısranın kalbinde sızlardı anılar,

Özgürlük;
Yaşamın en mühim kapısıdır.
Onu açmak yalnızca delilerin meziyetidir.....

Oysaki;
İnsanın kendi içinde yolculuğu,
bir melodinin kıyısında başlardı…
Bir şiirin sessiz harflerinde,
bir notanın titreyen kalbinde…
Kendiyle konuşurdu insan,

Rakıyı Sevdadan Sevdik Biz

Rakıyı sevdadan sevdik biz…
Hani ilk kadeh suyla karışırken
buram buram hasret kokar,
aşk kokar… İlk kadeh.