Tipiye tutuldum.
Atım nallıydı fakat,
Nazarım değdi,
Düştü.
Onun ayağı,
Benimse belim kırıldı.
Bekle beni...
Önümüzdeki şu kaypak dağlar devrilsin,
Puşt yeşili amaçların karı erisin,
İğdeler yağmurlanıp çiçek çiçek eğilsin,
Bekle beni sana baharlar getireceğim....
kalem tutamıyorum
artık sol bileğim kesik.
kurudu göz pınarlarım
benden şiir bekleme.
rüzgar istemiyorum
bir şiir yazdım gümüş kalemle
etrafın bezedim gül demetiyle
yarım nağme ile yarım ezgiyle
beklerim o yârdan cevap gelecek.
yaz bitti, güz geçti, mevsim kış oldu
Sana, illa ki beni sev demiyorum, ben zaten ölüyorum... ikimizin de yerine...
Bizden dost, arkadaş olmaz dedim
ama bekleyeceğim, bu şehrin gözyaşı dinene kadar...
Beni, anlayana kadar...
Ihlamur kokulu geceler sakladım sana,
Mavi şehrin dar sokaklarında,
Gözlere menekşeler, zülüflere karanfiller ektim.
Belki bir gün, belki bir gece ansızın dönersin diye.
Bir pencere açtım gökyüzüne,
Adına gün eşim dedim,
Ey açlığımın binbir türlü nimeti,
Kirpiklerimin zemzemi,
Yolları acılarla kıskaçlanmış kayıp kent,
Her gece uğruna savaşlar verdiğim,
Toprağına beş vakit secde ettiğim memleket,
Işığa hasret suskun sokak,
Hani bahar gelince buluşacaktık
Bir dilek tutmuştuk uçuracaktık
Aşkının ateşiyle tutuşacaktık
Gelmezsen bu sevda beni öldürür
Baharı beklerken mevsim kış oldu
BEN BABAYIM
Ben babayım.
En son ne zaman sevildim,
Güzel sözler duyduğumu unuttum, bilmiyorum.
Çocuklarım paçalarıma sarıldığında çınar oldum,
yâr kokusun salar güller içinde,
ben, beni ararım kendi içimde.
bir zerre değilken katre içinde,
daldım ummanına kendi içimde...
yüzünü meşk ile nazar eyledim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!