Özdemir Aydın 2 Şiirleri - Şair Özdemir ...

Sen kahve tutkunusun
En çokta kahve içerken seviyorum seni...
Gündüzde seviyorum, gecede
Mavi işlemeli fincanda istiyorum seni...

Dünya dedikleri ne ibrişim halı, ne mavi yalı,
Cahile cazip dudaklı, meczuba camii duvarı...

Sevmek kıymet bilmektir ve gönül almaktır bu kirli çağda...
Ruhu katledilmiş dünyanın sevda sevda çiçek açmaktır bataklıklarında...
Ben sana bir yürek sundum ve gönlümü yol eyledim aşkının baharına...
Kuşları vurulmuş gökyüzünün çığlıklarını şiir şiir sustururken, buram buram kekik kokan dağ çiçeklerini serdim ayaklarının altına...
Kimliğim, kişiliğim ve adamlığımın penceresini maviye boyarken, bir saksı çiçeksin ruhuma dolanan.
Hangi güneşi tutsam sen, hangi akşam ışıklarını yaksam gözlerin ışıldar gözümün kıyısında...

Mavi Şair,
Şiire can veren adam.

Yorgunum,
Çok yorgunum,
Küsüp kırıldığım,

Mavi yüreğin tek başına asra meydan okuyuşu, bir kadının yürüyüşü...

yedi cüz vuslat, yetmişbin firak'sın
akrepte zehir, lokman'da em'sin
mayay-ı zemzem, mealen hal'sın
bağında Muhammed gülleri açsın.

bizim nehir sizin denize akmaz,
sizin gemi de bizim denizde yüzmez.
yani demem o ki biz farklı beyinleriz.
sizin beyninizde maydanoz,
bizimkisinde edeb-ül insan yetişir albayım...

yanar için tomur gülden
sönmek nedir bilmez misin.
beliklerin mor sümbülden
kışlar nedir bilmez misin.

poyraz öpse zülüf telin

Ey içimin kızıl koru
Sönmek nedir bilmez misin
Hicran dökmüş temmuz moru
Görmek nedir bilmez misin

Günü tutsan mazmun olur

ölüm çiçekleri döküyor içim,
kantara vursam koca bir hiçim.
göğ tuval olmuş, bense bir nakkaş
nakşederken dönen şeb-i aruzun
saplanır döşüme kirpikten meç'in.