Senden sonra bu şehre hüzün yağdı,
Sokakta bir tek benim cesedim,
Yağmurunda bir tek ben öldüm.
Bir lokma ekmek gibiydin,
Yıllarca sana doymak için öldüm.
Ayrılık kör ağızlı kerpeten,
Vazgeçersin diye döktüm sözlere
Yemin olsun artık seni aramam
Gönlümü kapattım sahte yüzlere
Yemin olsun artık seni aramam
Dağı duman vurdu, ovayı dolu
Feleğin tarhında güller bezeme
Bülbülü küstürür, hicranlar açar
Hâl bilmeze derdini arzeyleme
Dîvâne gönülde hicaplar açar
ılık seher yelidir yüzüme vuran
bir yaman ezgidir tozla savrulan
benim de kaderim eyvahmış anam
bilmem arzuhâlim kime yazayım.
seyyal bir busedir hatırda kalan
Ahh deniz ruhum
Köpüklerinde can bulup,
Derinliğinde kaybolduğum.
Dalgalarına kapılıp boğulduğum.
Yüreğim, parmaklarım ucunda,
Parça parça koparıp martıları beslediğim ekmek.
Hepiniz katilsiniz, hepinizden davacıyım.
Göğüs kafesimde beslediğim kuşları öldürdünüz.
Gözümdeki asi renkli çiçeğimi kopardınız.
Hem gassal oldunuz, hem hafir-i kabr.
Ben giderken hepiniz sıradanmış gibi davrandınız.
Yaralarımı sarmak için saçlarımı kestim.
otur şimdi anlat bir heves için kırlangıç yuvasını nasıl da yıktığını,
bir tandır ekmeği kokusuyla kaç serçeye kıydığını...
halbuki zemheri ayazı yemiş parmakları bir ömür öpmek,
yaşadıkça ; ilk ve son sarhoşluktu aşk...
otur şimdi anlat bir heves için kaç kırlangıç yuvası yıktığını,
bir tandır ekmeği kokusuyla kaç serçeye kıydığını...
halbuki aşk ; zemheri ayazında üşümüş parmakları bir ömür öpmek,
yaşadıkça ilk ve son sarhoşluktur aşk...
aşk ; uçsuz bucaksız özgürlük, herkesin cesaret edemeyeceği deliliktir
akıllılar ise idrak edemeyecek kadar zekidir...
ay yanığı geceleri severim
aşk abdestli şiirleri
penceresi aralıklı çiçekleri
yarı ayık düşleri
eli kınalı baharları severim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!