Herkesin saklı bir dünyası var...
Hani diyorum arı nerden bilsin çiçeğin öyküsünü, mevsimin samimiyetsizliğini...
İnsan yaş aldıkça değil, yaralandıkça olgunlaşıyor...
Zamanla zihin biraz daha net, düşünceler biraz daha olgun, insanlara biraz daha mesafeli oluyorsun...
Dalımız bahardır, gövdemiz güneş
Rüştüne ermemiş sözler bize eş
Ucu şiir tüter serkeş gönlümün
Ölmeden ölmeler secdede başlar
Zaman tünelinden geçti bu kışlar
kırdıkları yerden kök saldım,
daha güçlü olacağım,
gözümü budaktan sakınmayayım derken,
dal, budak oldum anne.
gücümü kesiklerimden,
öcümü baltadan çıkardım.
eğer vaden dolmuşsa yıldız gibi kayarsın
yirmi, otuz dinlemez, yaşı yoktur ölümün
sakın böbürlenme ha inan cürmün kadarsın
dertli felçli dinlemez, aşkı yoktur ölümün
Vardım dergahına aşkı feyz ile,
Yüzüm sürdüm ol eşiğe haz ile,
Durdum mihrabına kıyam hal ile,
Tut elimi götür beni o menzile.
Bir testide zemzem sundu naz ile,
a'sırdan azade hal-i kırk'ıma düşen nasırsın
yürek kan sızar-yaşlar bencileyn, içe akarsın
çile-i derdin dile şiraze, siğim siğim ağlarsın
kaldır nikabın göreyim, ol muhammed aşkına.
gönül dudağında buseye düşmüş yosunsun
Kurusa dalım, gazele dönse bebeksi emekler
Ben ozanım, gökleri gösterir, kuşları yazarım
Umutlar tükenirde ölürse gözümde kelebekler
Nehirlere baharlar asar, kışlara direnişler adarım
insanı, yaşadıkları olgunlaştırır, olgunlaştıkça içindeki insanlık çoğalır, kemale erince insan yaşarken ölür...
Baharı düşleyen kuşlar var, dilimin ağısında
Uçmaya meyyal...
Bir gitme sancısı !!
Pembesi bozuk bir akşam üstü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!