Kara, hava, denizde yollarım sana çıkar,
Beni kimse sevmedi senin sevdiğin kadar.
Gönlümün pınarları akar ummana akar,
Beni kimse sevmedi senin sevdiğin kadar.
Ne bir tek kusurumu olsun vurdun yüzeme,
Nefes alıp verse bile susanlar,
Benim nazarımda, ölü sayılır.
T.C. Devletine, nefret kusanlar,
Bir yılan, bir çiyan dölü sayılır.
Benim ölüm dediğim; “ölümü, hayat bilmek”
Kulakları kapayıp, gözleri tam yummaktır.
Tarih, yaşanmış hayat; ondan gerçeği silmek,
Yağlı kemiğe konmak; ya bir kemik ummaktır.
Hâkim olup, yargılamam kimseyi,
Ben kendimden başkasını tanımam.
Savcı olup sorgulamam kimseyi,
Ben kendimden başkasını tanımam.
Ateşlerle doldu kan damarlarım,
Ben öyle direndim, yok olmalara.
Ümidi emzirdi göz pınarlarım,
Ben öyle direndim, yok olmalara.
Toprağa atılmış, bir çekirdektim,
Hor görmedim kaygı duydum,
Buluttan nem kapıyorsun.
Kıymet verdim, saygı duydum,
Ben seni adamdan saydım,
Ondan mı naz yapıyorsun?
Şikayetim yârdan değil yaradan,
Ben şifacı bulamadım derdime.
Çektiğimi tek bilen var Yaratan,
Ben şifacı bulamadım derdime.
Halka kılıç çekenlerle,
Ayırdım yolumu dostlar.
Kul hakkına çökenlerle,
Ayırdım yolumu dostlar.
Üstünü çizdiklerimle,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!