Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dondurmasın da kışı
yanaşmadan belaya
kondurmasın bakışı
yanaşmadan belaya

al gelinciğin güldü

yanlış süremlere büründük
zemheri eserdi şiirlerde
düştüğü yerde dizim kanarken
al kanlara boyandığımda

olur olmaz yerlerden

sevda köz ise
yandım yanacak kadar
şeyda öz ise

acıdan yokluğu de
hele nasılca şeydir
kahiri tokluğu da
yele basıl eşeydir

üç kuruşu bulmadan

sevdanın şiiriyim
yandım dost yanayım mı
sevginin şairiyim
yandım dost yanayım mı

bağrı yanık biriyim

uçuşur perde
açık pencerelerde
biraz derinde
yel esiyor mu sandın

yitirilmekse

(Türkmendağlı'ya yorum)

reşadiyede yedi
yandı yüreğim yandı
rezalete bak dedi
yandı yüreğim yandı

çocuk gülüşlerimde
kaybolup dağılsam birden
başka bir yerde hemen uyansam
yonar mısın bana yar

çıtır ayazlarda donsa kirpiğim

külünde savrulan köz
yangın yürekte buzun
gülünde kavrulan töz
yangın yürekte hüzün

ay ışığından durdum

yanı başıma gelir çekilir yalnızlığa
saklı kalınca iner gider uzak illere
aklı alınca döner sakız olur dillere
dağı taşına uyar çığ gibi andızlığa

üşür ayaza kalır yalnızlığadır anım