Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yalınkılıç kalınca
akasya salkımına
kokusundan alınca
dokusa alkımına

fırın dolusu ekmek

yaşamadınsa
benden öncesi köyde
gölgen silikse
seni bütünler çabam
kalsın diyemem
sizden bana gelecek

karşıdan ak taş
arkasına sakladım
hepsi yanılsa
sevincimin sonu yok

kırmızı güllü

seven yürek tek başına
yalnız bırakılır mı hiç
evren kurbandır kaşına
yalnız bırakılır mı hiç

hazan yelleri esmeden

yalnızca sevdim
bir seni deli gibi
sana uzandım
gördüğüm en değersin

kırık aynaya

taşkın su çekilinceye dek
bekle çıkma sokağa
düşler bitmeden
aç yürek
sin
düş

yanakları allanmış
gözlerinde ışıktır
dudakları ballanmış
özlerinde aşıktır

sana adını sorsam

yandırdığına mı salınan yarda
tadından tuzundan analı beri
kandırdığına mı kaldı diyarda
koyunlar kuzundan onalı beri

gücüne tükenmiş yok elin feri

süzgün bakışlar elden ele
yırtık mavi izleri
avucumda kalan
tırnak ucunda kararmış kan

üzgün bakışlar gözden göze

ayrılığa uzaktım
gittiği yola aktım
yalvarıp ta yakarır
gel dese kalacaktım

ah benim gizli saklım