Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

düş
öyle
ıslanır
yağışınla
güleni güneş
alkımında rengi

karanlığa saldım seni
gün yüzüne uzağa kal
derinliğe daldım seni
ak tuzuna tozağa çal

günden ırak izbelerde

açamam ışığından
yakar gözleri hemen
kaçamam aşığından
bakar gözleri emen

uçurtmam ipini kes

baştan eksilmez derdim
gizi yanar içimde
kap kara yere serdim
izi kanar biçimde

düşürdüm düşü bulam

dolana dolanıp gelişin boşa
yakaya takılmaz bilgisizliği
varlığı yokuna gelişin başa
yakaya çakılmaz bilgisizliği

öne geçişinde arkana kalan

güneşten öncesi uyanık
öten horozlar ve kuşlar
neresinde olursa olsun
dünyanın değişmez kuralı

söz dallanıp budaklanırken

yağ yağmurum yağ
isyanda da değilim
gözlerimle yarışadur
dokun gönül teline

hüzzam şarkıların

yakalanır mı
ayak altı dolanan
doyumsuzluğa
sevgisiyle ulanan

doyasıya kal

düşü sabah açılan bir uyandırma servisi
uyur uyanık yatağın içindeyim
yalnızlığın sarmalında
düştüğüm yollardan geri dönmüşüm

sende olmak için

akşam alacası indi mahalleye
yoksulluğunu bindi gökyüzüne
ucuza bağışlanan kömür isi dumanı
sanrıların geçtiği anda sular çekildi
yalnızlığıma eş gecedir