Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

içimi coştururdum
mavilikte uçurtma
ırağa koştururdum
yamalganı uçurtma

karanlığında küçük

yanacağım ya
alaca şafaktayım
yosun kokulu
düşler yıkayacağım

anacağım ya

sacından tuzak bize
günaşığından bakın
gelinmesin göz göze
ün kaşığından yakın

nasıl olur yaşanmaz

gözümü sende açtım
toprak sinmiş üstüne
geldiğin yollardayım
yeşil kokar gözüne

sabahın maviliği

ılıkça yelleri eser
yar yok yanımda
dalgası düz saçları
savrulurken bekler yüreğim

acılarım durmuyor

tinin tinden içe götürür seni
yalnız yudumlayıp bitirir seni

hoş geldin ey sevi iki gözümsün
kuşkuya doldurup içte özümsün
uzağa dağ aşan yola çözümsün

acıdan titremedim
uykusuz gecelerden
dost edinseydim kendime
yalnızlık koymazdı bu denli

acıdan kahretmedim

gökten dökülüp
iplenmiş yağmur
saçlarıma benzer
ışığı gözlerinde

sözcük dalgaları

uymuyorsanız cana
yalnızlığın dün yalın
duymuyorsanız ana
yalnızlığın dünyalın

kalabalıklar sarar

aya takıldım
yıldızları sayarken
avucundaydım