Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

umudum ardındayım
yorgunluğum dürerken
uyudum derdindeyim
dargınlığım sürerken
yalnızlığım bürürken

tut elinden uçmasın
gönül kuşunda
soluğun bende can
kin kininleşmeden
yalnızlığım dökülmeden

incecikten dök
vefasıza uğrama
sessizliğinde
yalnızlığa uzağa

hiççicikten çık

çölün kuru dalıyım
yalnızım çok yalnızım
sazın kırık teliyim
yalnızım çok yalnızım

yosunlu taş otunca

yalnızlığa kekreyim
boğulacağım zorgun
yalnızlığın fikriyim
yoğalacağım sorgun

ölmem umarım olsa

duyuyorum
yorgunum
sensizliği yaşarken
yalnızlığa sarılıyorum

düşümde

sorsan söylerler mi
nazara değerler
mutluluğundan
varsa da parası
isteyecekler korkusundan
yok demek kolayına gelir

andığın anda
sızlar burnun direği
özlemle yanda
görünecek gereği

anımsa önce

bıçak ağzıdır acıtır
yalnızlık gibidir
kaçar herkes öcü görür
tinin kıyılır incelir

kimi de kapanır

erim ermeden
aydınlığa gel derken
aç gözlerini
hal dert yaren ederken

düş onca anı