Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ayrılığında
toplansa kaç denizce
dolar gözyaşın
solduğun kaç benizce

gerginliğinde

yolup gelmişti
dalı kolu kopunca
solup kalmıştı
hali soyu sopunca

dikenli dalın

yolu son bükündeydi
gitmeliydin demedim
dar viyadükündeydi
ötenden gidemedim

asmış gülücüğünde

gözünden okunur hüzün
ayakları ileri gitmezken
gül dokunur mu akşama
seherinde bülbül ötmezken

sustukça dolarsın

neredeysen orada
yüreğine değen her imge
atınca kan basıncında
mavisi solsa da
özdeş düşün çocukları

gülen bulut güledursun
sevincimizden ortaktır
karam bulut öledursun
ıslar yüzü yumuşaktır

yol çıkmıyorsa yokuşa

yolculuğum tez geçer
sıkmam kendimi canımı
düşe dalarım bir an
gözüm bakarak dalarım
güz gelende

yaşamak gerek
kıştan arınır doğa
yola engerek
düşten sarınır dağa

ömür göçerek

yol ağacını sayardı
uzaktaki kayalara bakar
yan yana belki de çok öteydi
yele taratırdı saçını
parmaklarını akıl etti sonra

gök çanağına tılsım
yağmura bulaşınca
eylemine katılsam
ıslandık dolaşınca

sicim olur iplenir