Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

takılı kalmak özde
kaçılırken ölümden
yanılmak çoğu sözde
saçılırken gülümden

ateşinden pervanem

güze dolup taşıncaya
yüce dağlar aşıncaya
yumuşaklığında tüyü
ayrılıktan kaçıncaya

yalnızlığıma dolarım

kıyılara saçıldı hüzün
gün çekilirken denizden
yıldızlar dökülür birden
aydan haber yok henüz
çığlık çığlığa martılar

gir koluma
gün karası yüzün
deniz çalığı gözün
yoldan uzun sözün

sar soluma

çakır gözü dalıyor
keyifleri yerinde
gözde izi kalıyor
keyifleri yerinde

düşe düştü her yerde

kör kuyu içinde
tutulmanın anlamı yok şimdi
sevgiliye sarılıvermek ansızca
ıslanmak düş tıpırtılarında

dibe vuruşlarınızda

ıslatırdık suyuna
taranacak uçları
yalatırdık toyuna
aranacak suçları

deli bilgelik çağa

süreme konaklarken
kuşları tutamazsın
elmaca yanaklarken
kışları yatamazsın

bulutun üstünde düş

islice bir geceden
saplandığına göre
derince su hecede
kaplandığına süre
duy
deniz

doğa ve toprak
renklenmiş dişediş hevenk
sevgi ucunda ışıltılanır parlak
bir yürek kuş kanadında çırpınan
sevdalara yığılmış