Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

denize dalsın
su dünyasını bulsun
usunda kalsın

denizde dalga
yollarında yüz kalka

yaşanası yer için
gözlerinizden için
usunuz sürecinle
yansıyor için için

çenesi kopasıca

üşürken terli
kokusuyla akşama
süründü gönül
güzelliğin acıma

üveyik kondu

güne karşın kar yaz kaçkını ağaçlar
yağmaktadır ya o kadar da kocaman

ne küçük ne dar ey alaca karanlık
yaşadığımı bilirsiniz ey tanık

siyah beyaz televizyonda
görüntü gibi
bir gelip pir gidiyorsun
düşlerimi de ele geçireli

dayak yemişim gibi

unuttum desen yalan
unutmak kolay sanki
kapak ardından olan
unutmak kolay sanki

hüzünde türkü dinler

hani kavşağa kalır
sevdiğin yelden alır
unutmuş ayrılığı
görünce donakalır

özlemeyi yok sayıp

bilebilseydim
deli divane miyim
aklımda değil

başka eylülden
eylülden aşka
bir güz günü
bir eylül günü
cebindeki darıyla
cebimdeki hüzün

yıldızlar üzülmüştü
unuttuğumu sandı
köşeye büzülmüştü
unuttuğumu sandı

ağlayamadım sana