Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kavminde kavi sancır
dağla gülmenden savar
horoz olunca kıncır*
bağla gelmenden duvar

dikenli gonca güldün

gözleri ahrazı dillendirir
içten sımsıcacık bakarken
yüreğinde çözülürdü sevgi
güneş gibi ısıtırdı içimizi

gözleri görmediğimde

saçların sarı
ağaç döndü maviye
billura doğra
sevgi dondu seviye

saçların örük

zambakla açar
doyumsuzca bahara
sevda bülbülü
eser kavak yelleri

şahlanır doru

saçların yele değer
gün batar sevdasına
gözünden özlem yağar
can doğar edasına

yanık resmi armağan

saçmaladığına bakıp
elindekinden övünür
bitimsiz acıdan akıp
dilindekine dövünür

gölgesinden ırağına

gönül erinçle
tüne yakamozlanır
özde çırpınır
güne hep molozlanır

coşar sellenir

şafağa az kalınca
zarı olmalısınız
güze hüznü salınca
sarı solmalısınız

ay ışığında yalın

iklimlerinde
gökyüzü serinliği
inadı inat

gül çehresinde
gülücük derinliği

savaşım ile
gıcır kıyamet yürek
dolaşarak hep
kumsalda olsa gerek

göz göze gelip