Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yalnızlığımda
yalnız köşelerde
ağlardım uzun uzun
ağlamaz mıyım sandınız

gözyaşlarıma tutulmuş mendilim

yalnızlık anı
ışıklar sönünce dur
kedi kuyruğu

kaçıncı hüzün
adımla kaç adımdır

arama
sorma ne olur
ben arabım
sen kızılı
yalnızlık bana yazılı

kuşlar gidince güzdür
yalnızlığımlayım hep
gölge korkutan özdür
yalnızlığımlayım hep

yankılanırım dağda

yol uzadı ray bitmez
yalnızlığın oyunca
yıldız sindi ay gitmez
yalnızlığın boyunca

kavgada ölüm olur

dal gözlerine
buğulu yaşına sin
derinlerine
salıp yalnızlığına

kal sözlerinde

olası geminin yolcularından
oradan oraya saldıranlardı
esrik gelişine kolcularından
oradan oraya kaldıranlardı

kaç bahara geçer ezgilerine

yanağında boyalı
dudağında doyalı
yalnızlığına daldı
sunağında duyalı

esrik ayak yalpası

bir acı söz
içine dağılırken
ağılanırsın
ağlarsın

yokluğunda

dünyayı kahrını çekemem dedi
insan bulamadı yalan dünyada
türünü yok eder sökemem dedi
insan kalamadı yalan dünyada

kiminde yar olur kiminde ağyar