Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yoluna bezdiğin gidişine gel
kaldırım taşına salınasıya
koluna ezdiğin sivilcene gel
sokak ışığından kalınasıya

yanımda ağladı gerçeği söyle

yalana yapışık söz
dilinde sürçülünce
talana kamaşık göz
elinde püskülünce

yüreğinde gerçeği

iki adım geçmeden
bir çikolata koy
ağaç diplerini bulup

gizemi çözülür
acıları süzülür

yalanlarına kandı
tersine gidişinden
sonrasına tıkandı
tersine didişinden

nedenini yormadı

gönlüme düşürdüğüm
gül çiçeğe yalansız
zülfüne taşırdığım
yel saçağa yalansız

ayla yıldıza tuttum

yalınayak düşünce kızgın kuma basılmaz
hoplayan zıplayandır gidişirken bakışın
buzdan erimiş yine kayışındandır kayak
yakışın güpegündüz çizilirken yürekten

kirpiklerinden düşüp sıyrılan ayrılıktan

yalınayak koşana bakakaldığın zaman
gözüm kapalı seyri duyumsadığıma bak
yolundan uzadığım geçmedin salınarak
tabak dolusu yedi çorba şifa niyetinden

dalına konmuş kuşlar ağıt yakar seherde

yalındı umudum
tümcemde uyudum
kaba ıslık dilimde
türküler çektim kaç yudum

yaşamın çığlığında

yalınkılıç kalınca
akasya salkımına
kokusundan alınca
dokusa alkımına

fırın dolusu ekmek

yaşamadınsa
benden öncesi köyde
gölgen silikse
seni bütünler çabam
kalsın diyemem
sizden bana gelecek