Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yüreğe gömdüm
sevi yazılarını
şiirle ezgi
iç içe sızıkları

sensizliğinle

bulutun arasından
sızıntılarda görür
akçadır karasından
kazıntılarda yürür
zemheriden beri su yürümüştür dala
yavaşça kızarmağa başlar kabuk

unutursan
anımsamam ne değiştirir
düşlerle anmam
yanıma taşır mı seni

unutursan

ne kadar ağlasamda
unuturum çabucak
yürekten çağlasamda
unuturum çabucak

ellerime doladım

ürker mi sevdalım
feleğin aykırılığına inat
yangın yerinde kül olsak ne çıkar
söylenmedik sözlerin
söylenmesi gerek şimdi

ürküntü duyduğu kıyı
öfkenin eğrimlerinden
doldurmuşsanız rakıyı
yıkınca değrimlerinden

dönüp dolaştım izine

unutur muyum hiç
yumuşacıktı minicik
haticebakkalı bilirdin
elin elimden sürüklerdin

genç kalabildiğimiz var sen yaşatan küçüktüm

unuttum seni
kendime us tokmağı
gör dinleyeni
sendedir can kulağı
bendedir ben ulağı

sokağın tozu
atölyenin tozu işlemiş
üstümüze

gökyüzüne bulutlar doluştu
kokusunu saldı yağmurla gülüştü

mor gülümseyişinde
iklim baharla döner
hüznünü sevişinde
süremle yanar söner

doğduğu toprağına