Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ışığından uzaksan
kördüğüm olur yaşam
eşiğinde tuzaksan
olmaza solur akşam

yolu ortasından ger

el birliğiyle hep curcuna mıyız
kor düşün ardında yeli yelinde
dalgalı kalenin burcuna mıyız
gülüşün derdinde seli selinde

yarına bakmadı haline nedir

soldurunca gör
teninde akça gülüşü
gözlerine sür
sevdadan gülen düşü

gelince ince

derinden derin
inceden çiziktirişmiş
yüzündeki çizgiler
kahır yorgunluk
aşk sinmiş

bir soluğuna kalmış
kör inadın üstünden
seni canından almış
kör inadın üstünden

uzattığın umuda dal

şaşırdım şimdi
kendimi ne sanayım
korkak madrabaz
elinden ne sunayım

taşırdım simdi

karardı yürekler
karanlığın gücünde
saklandılar onaltıyıl
saklanacaklar kendinden

güne çıkmaya gücü yok

korktuğum gece
hıçkırığıma doldu
uykuma zehir
öpücüğün can oldu

gökyüzü naçar

ağlamasın gözün üzüntü duyma
ayrılık çözer mi yürekten çizin
dağlamasın özün şeytana uyma
yaralar azar mı lokmalar dizin
sağlıcakla kalın dağlar düz ola
korkarım kendine yorgun öz ola

övünsende
derde dövünsende
güven duy
korkma kardeşim

sevebilmelisin