Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ocağın sonu
anka konunca cama
sessizce ona
döndü adam bilmeden

titrer dudağı

yar kokusuna
tümcelerim devrildi
şiirler sunam
yazısıyla kıvrıldı

gözlerin dolu

teri buz gibi imbikleşir akar
akarsular serinlik döker ki
kimisine başka salkımsöğüt
salkımsöğüt cıvıltısından şen
şenlenir kasaba gölgesine serin
serinliğe dolarsa soluğunda duy

ormanın dalgasında
sessizliğinden sesti
uğultunun saltında
yel bile birden kesti

günbatımın sonattı

dost bağının gülü var
süseni sümbülü var
türkü mani söylenir
ömre değer gülüver

güleni ece olsun

gecede mor uğultu
türküler söyler gibi
sevdasına doğrultu
türküler söyler gibi

kalkışanı kimlerdi

nereden nereye dek
sarılma görüntüden
bak yayılana ördek
karılma süprüntüden

çağırdığın zamanda

her tüy atımında sürem
renkten renge giriyor
ömrüm hazan olurken
ses
alır
çoğalır

türküler dinliyorum
neleri yaşanmış ne
hıçkırıp inliyorum
nedeni boşanmış ne

sözünün tadındayım

dokunuyorum
gözüne kirpiğine
okunuyorum
dudakların çiğine

gömülüyorum