Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kahkahaların çınlar
sessizliğinde gece
gerginliklerde tınlar
parçalanınca hece

düşlerini alda git

dikenli pıtrağınla
gözüne keder tüner
likenli matrağınla
sözüne heder süner

hüzzama dolar bakış

çığ atlayası
sırığında dikecek
yamana izi

elinde bizi
yırığında dikecek

yüreğin kuyu mudur
doldurursun kanıyla
külrengi huyu mudur
oldurursun canıyla

onulmaz yarasından

devenin silkintisi
eşekte yükte olur
derdin birikintisi
aşıkta nükte kalır

ön sıradan gelene

deveyi gördü dünce
tepeden tırnağından
uzağındaydım önce
bir buse yanağından

elmaya benziyor al

devinin dalgasına özgürlüğüne bakıp
tutuşmuş ellerinde ezginliğinedir tin
duldasında kalınca siperinde evinin
etin görünmezliği sırtına kamburuna

kuluna bireyinde özgürcesin hürcesin

kaç kez sığındığın kucaktı
kaç kez sığınacağın gelir
gül yüzüne özlemin
gülüşünde serin
dokunuverse saçlarıma
“gara çocuğum” dese yetecek

sırada bekler sorun
dilde destan olunca
sevdasına da yorun
gülde destan olunca

dilini yutmuş

sessizliği uğuldayan
dipsiz karanlığında
dağları kaybolan geceler
boynuma dolanır
urgan gibi sarılır