Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevdiğime ezelden
yollara gül döküldü
ulaştırın tezelden
yollara gül döküldü

allar basmış yüzünde

yol kıyısında
sıralı ağaçları
yel salınışına takılıp
ilkyaza yeşeren filiz dalına
uçuşan akça tozlarına vurulunca
yarin ellerine benzettim yumuşacık teni

yaz gelmez içindesin
sazın renginde misin
yol koşup turnalarla
az biraz dinler misin

unutunca atlarsın

gizeminde gecenin
gönlünde yazabilsem
uyar uyak hecenin
gülünde sızabilsem

tan kızılı dağlara

şimdi ne düşünüyor
sensizliğinde çok zor
sevgide üşeniyor
sensizliğinde çok zor

yol üstünde düşsedim

ayrılığında
toplansa kaç denizce
dolar gözyaşın
solduğun kaç benizce

gerginliğinde

yolup gelmişti
dalı kolu kopunca
solup kalmıştı
hali soyu sopunca

dikenli dalın

yolu son bükündeydi
gitmeliydin demedim
dar viyadükündeydi
ötenden gidemedim

asmış gülücüğünde

savrulduğunda ayrılıklar
koptu içinizden bir top ateş
ökse kaldı dalında hüzün

sevgi uğruna mıydı hep
erinçten uzak

yoluna bakar oldum
gün batar içim yanar
yıldıza akar oldum
gün doğar cicim arar

herün yolu gözlerim