Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kiraz ağaca
ağacı bahçelere
bahçe doğaya
doğayı içimize

anıyı hüzne

demledim kendimi
iyice dinlendim
iyice dinledim kendimi
şiiri koydum köşeme

dizdim imgeleri

şiir kekeledim başladı görse
gecenin olanca karanlığında
nedeni belirsiz taşladı sorsa
hecenin kalınca derinliğinde

kocaman ayağı yola basarken

şiir diyeli beri uzadığımız yolda
alazlığa dalışın yanına gelenlere
nice aydınlığına ışık içinde şehir
bilenlere can ola belirsizliği nedir

yaşamına bilisiz sırtına yüklediği

şiir düşmüş akça alkışlanası
pırlanta gibidir değer verince
kim üşümüş akça al kışlanası
horanta gibidir gizem derince

özlemi yüküne canı yanarsa

seviden doğunca köz
coşkunluk içinden öz
oya gedik kalemden
fırlattın fırlatsın söz

sahiden yazarım yaz

sığa darıdünyaya
sessizliğe çekildin
yığa karı bünyeye
ayrılıktan ekildin

kana ağladığına

öksüzlüğünde sokağın
yoluna düştüm patika
tininden topal ayağın
tarağın dar geldi sıka

özlediğim sırtında yük

sıcağı sıcağından
bulunsaydı telaşı
ocağı ocağından
tüttürüyor talaşı

dağları güzelleme

sıcak basar yamanca
sarı başak kavrulur
yalnızlığa amanca
boyun büker savrulur

asi çocuklar sesi