Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevi sevgi dedik sevdayı bulduk
gece gündüz dedik sevdaya solduk
coşku dolu dedik sevdayla dolduk
sarıp sardık yola eyledik kurban

sevi sevgi sevda dolusu kurban

sıkıldım
sevdiğime sığındım
seviye sevgi değdi
yakıldım

sokuldum

rengi soluk alkım
ay gibi yere uzanmış
boylu boyunca
yere serpilip yatıyorsunuz

enlem boylam dikişleri

senin için kıskandım
sevmeden edemezdim
sevdikçe seni kandım
sevmeden gidemezdim

sayrı olduğun zaman

bir yudumcuk çayın deminde düşüm
başımdan gidince sevi kayboldu
gözyaşlarım baskın yoktur gülüşüm
ağladıkça dostum garip hoş oldu

fesleğen dalında neden tünedim

sevdiysen
dosttan caymak olmaz
omzuna yaslamasanda
sevmelisin

mutluluğu

sevmelisin insanı
yormalı insanlığı
düşürünceye sanı
çıkartmalı sanlığı

dünya kan ağlıyorken

sevmem ayıp mı
yangın düşer yüreğe
dolanır gelir
alın yazından izi

bu yanımda sen

sevmeyi dene değiştirecek misin
bir gün gerçekten soğuşturacak mısın
kavrul seviden geçer iken kendinden
bulutla uçsan ovuşturacak mısın

delicesine ürkmez korkmazsın deli

sevseydim yalnızlığımı
yalnız kalırdım tutup
düz mantık
çaprazında

toprağın kokusu bir başka