Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

iki toydan bir toysuz
bir yerde duramadı
serzeniştedir soysuz
birliği kuramadı

sıkıyönetimden sal

sürüldüğü dağında
yaşama kaynıyordu
duruldu budağında
ateşten yanıyordu

canında can bulunca

sıcak ayakta iken
suyu özle çocuğum
yağmur tıpırdar iken
suyu özle çocuğum

sarı başağa dolmaz

su yürüdü
bakışlarında
ağaçlar aya doygun
yel eser kirpiğin vuruşunda

yarpuzlara

unutmak iste
hemen unutulur mu
defteri kapat
hesaba tutulur mu

yokluğu başka

ilk
öğle
üstüne
iletirsem
eylül içinden
güne yorgunluğu

sazlıkta kalmış
tüm dillerde çağlarsın
solmuş kurumuş
bağ bahçede ağlarsın

şah demiş duygu

çatal yolun başından
baş başasın kendine
çığlık kayar taşından
düşersen kaş üstüne

gizlide gizem dövün

gelirsin o gün
yeni gittiğin yere
bilirsin canım
aklın gurbet ellere

güneş doğsa da

yanağın
pamuk şekeri pembesi
gamzelerinde
tadı kokusu

parlayan gözlerin