Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yankılanır cura telinde
denize dalarken gözlerin
yelkenli seyreder yelinde
ısıtacak şehri közlerin

kanadına değmeden geçer

yalnızlığa düşme nedenim
yolunda tek başa gidenim
yankılanıyor yüreğimden
çokça aykırıdan yedenim

gözlerinde yardan uçar gibi düşünce

acı içinde miydi
direnebilecek mi
ilacı çinde miydi
görünebilecek mi

kurşun ıskalamışsa

gülkurusu akşamdan
kavakta ihtişamdan
yanıklar içinden mor
ışığa sönmüş şamdan

kavak ardı kayalar

külünde savrulan köz
yangın yürekte buzun
gülünde kavrulan töz
yangın yürekte hüzün

ay ışığından durdum

yanı başıma gelir çekilir yalnızlığa
saklı kalınca iner gider uzak illere
aklı alınca döner sakız olur dillere
dağı taşına uyar çığ gibi andızlığa

üşür ayaza kalır yalnızlığadır anım

yanıldığımı söylesin
gözlerine dalmışım
sanıldığımı neylesin
düzlerine çalmışım

kalkışanı yüreğime

iskeletinde midir
canı yanınca bilir
bisikletinde midir
kanı yanınca bilir

karaladı defteri

gitme ne olur
gün geçtikçe öksedir
öksüz kalırım
gerisi de süksedir

yanıyor gözüm

neşesinden taşan gamda tasalı
yanında olmayı kim istemez ki
düşlerde yaşayan günden asalı
yanında olmayı kim istemez ki

yeter mi zamanı sanında dolsa