Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

olduğunu gör
çağlanın meyvesine
erken davranır

dolduğunu gör
çağlayanın esine

gözlerinde okyanus bereketi renklenmiş
sımsıcacık yüreğin volkanın ateşinden
donar tereyağıdır buzuldur sözlerinde
ateş inden çıkarsa dağlarına korkulur

yangın alevindendir yüreğin taş kesiği

yan bakışlarında eridim
coşkularım çağladığında
düşten düşe daldım sanki
yalnızlığa sımsıkı sarıldım

günyüzü gösterdin süremce

gözlerinde tüten hüzün
yalınayak yokuş yukarı
dudağında es bakışında sessizlik
sırça kırığı gibi paramparça

gecenin ayazında

gözlerine aşina tutkunun olduğuma
acısına em olsam çıdamında bağcığı
enginleri aşarız kandırırsam dağcığı
sözlerine aşındı sonrası bulduğuma

sevgini esirgeme suya sabuna dokun

gözlerine dalmışım
tenine okunduğum
başımı dik salmışım
enine dokunduğum

kapıdan bacadayım

gözlerine yağar nem
saklanmış mı ilacın
yüreğinde sevgi dem
çelenk papatya tacın

yazdı buğulu camda

çağrıldığın yön
gözlerin yola bakar
kavrulduğun gön
sözlerin bala akar

seviye dolsan

gözlerinin buğusunda
her gecede düşe koşan
sözlerinin doğusunda
her hecede dışa coşan

kaldığı yerden yüreğim

gözlerin karası içe düşerken
ışığın yelinden salacak mıyım
sözlerin yarası hiçe eşerken
aşığın telinden çalacak mıyım

sevdiğimle dile getirebilsem