Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

pusu içinde
toplanmış taneleri
yarasalarda

namluya dolu
gece karanlığına

düşüm kuşlarla kondu
dallara
çatı içlerinde yuvalara
bir yanı acı yeşil ilkyaz
bir yanı kırmızı karanfil

siyah beyaz bir resim
geçmişim
gençlik sonundan da
seçmişim
zar zor geçinerek

geldik dün gibi
kalır gibiydik hani
gidiyor muyuz

tomurcuklandı
dalındaydı goncacık

aydınlık içinde kal
özünü tanı özle
o günden bu güne gel
sözünü dinle sözle

düşünceni söylesen

güzelsin evet
eşsiz değilsin bilsen
seni önceden
görünce uçacağım

oktan çıkınca

dağınık yerde
sere serpe yeşillik
ısırgan otu

yığıncık nerde
sivrilerin çıkarmış

ne de ıssız kent
ölümüne de suskun
gece deminde
düşümün başucunda

ne de sessiz gül

yük
yükü
yükledi
yükündeydi
yükseğindesin
yükselesin yelde

çocukluğumun göğünde
kaldı uçurtmalarım
öteki mavilere sürünce
gülüşüyordu bulutlarım

hiç acıtmadın canımı