Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevmeseniz olmaz mı
susmaya yararım ne
gün gelince dolmaz mı
kusmaya kararım ne
gül kokusundaydı gençlik
dikene soydular teni

ırmak boyunda saçı
kekik koktukça azar
geceden bekler açı
çiçek döktükçe kızar

ölümünden sevdalı

sussaydım
sıra bana gelecekti
sen gelecektin
sesin terleyecekti
avucumda

içimde zor sıkıntın
burup ağlatır beni
harap olur yıkıntın
durup dağlatır beni

oy beni dedim anla

eksik kalır düşümde
gökyüzüne kaçmadan
gözlerin görüşümde
ak özünden açmadan
yaşa kanat açmadan

suskunluğunu bozan
kıpırtısız dudağında
yolların üstüne tozan
meşe dalı budağında

gerinde kalana baktı

suskunum
som sessizliğimde
yüreğim burulur yalnızlığıma
ezgilenir seslerin sessizliğinde dizilir
notaya dökülür bir zamanda
tüm sevmelerime

içki mi içtin söyle
şurma böyle ne olursun
harap etmişsin öyle
turma böyle ne olursun

acıtır ne bitmez kindir

buruk bir hüzün
geride kalanların tümü
göz yaşlarında
güneş ışıltıları duruk

ozan suskuluğunu

Sus Dedim

sustuğunu görmedim
dur durağın nerede

sana yazılması düşünülen