Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevilenimken
sevi sevgi çağladın
umarsız kaldım
tümcenin kıyısında

ömrüne ömür

düşümde gerçek
gerçeğe düş karışır
acımasızca

sen git şimdiden
ben ardından gelirim

ocağında nar
olaydım hep yanaydım
odağında yar
bulaydım hep kanaydım

bucağında har

sırta aldı
bütün yaz
yakıcı sıcağı doldurdu
morca söyleşti denizle
güzle soldu

boşluğa düşer
kırılmış duygulardan
gün ortasında
delice fırtınalar

göz uçlarına

nedir başından gelen
bir can değil mi gider
kalabalıktan çelen
seyrine seyran eder

taşın üstünde kuştu

soludu düştü gözden
bakışından hünerden
bulutu döktü özden
is bulaştı fenerden
ok
yayla

kızıl bir gelinciktin
gözümde soluduğum
dalında inceciktin
hüznümde soluduğum

kızıl bir karanfildi

kırçıllaşmış saçlarında
kına renk verince
yıldızları doldurmuş içine
maviliğe uyurken
soluğumda yanar ellerin

sokağın sarhoşluk sızıntısı bile
günden serseriyse döner geriye
acılar durmaz yağarken yüreğime
toprağının kokusu özlemimdir
soluğumla çekerim sevda yanar