Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

haydi
ozanlığından anlat
eksikliğini giderme
adına

sana türküler söylerim

sürgün yediğime ak
dadanın eşliğinde
bir gün dediğime bak
badanın keşliğinde

söylenmede adın var

asma dalında
ansızın düştü yaş
çelik bilendi

kalınlığınca fışkırdı öz
her çelikten

eksildikçe her gün yararına var
akreple yelkovan kumpasınadır
uykum yoksa bile zararına var
kreple sırtından kum pasınadır

tan aydınlığından alkış çıtlığın

'olası ertelilere bak
kalmış mı izi
su damlacıklarının'

ağlayan çocuklar da büyüdü
uzayan düşlerimde

söz olsun diye sevmedim
gözüme dolasın bahar cıvıltısında
esen yelde kokunu sal
ürpersin tenim
kucağıma dol benliğinle

ürker mi feleğin aykırılığına inat
yangın yerinde kül olsa ne çıkar
söylenmedik söz söylenmeli şimdi

ürker mi isyanın onulmaz anında
bilinmez bir vuslat belki bir fırsat

yüreğime düştün ya
sevgi yağar geceden
gereğim üşüştün ya
sevda yığar geceden
andığımda
içime yağmuru yağar

sözün özünde
yel tepesinde uçar
uçurtmasıyla

yüzün üzende
düşen yapraklarını

yıkanacak yüzümden
tozu dumana katmış
tıkanacak sözümden
savrulup öte atmış

neyini seveyim senin eylül