Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

aşkta yok muydu alkış
güz bitti girende
özde bekleyiş
ısınan tohum çıtlar

saklı hüzünler

gönlü yaralı kuşum
kaldın mı bir başına
tükenir mi yokuşum
daldın mı bir başına

doydun eleme hüzne

yol akınca yoluna
ırağın yakın oldu
el takınca koluna
merakın yakın oldu

alkım sevginin rengi

kış süremi geçince
umarsızlık üstüne
gözyaşım ateşince
akıp çöküntüsüne

kanlıdır yaşamın akan suyu

sürse göğüne
doru taylar dört nala
yakışan nedir

dünyayı boyar
renklenir canlı yaşam

döndürür beni
başı başa döndürür
gel-gidi yeni
yelkovanın akrebi

biri el tutar

güne vurulan
unutulmaz bir çentik
tarih kirleten
sessiz un olurken us

yazıldı oku

titrer bedenin
gecenin yarısında
gökyüzüne bak
yıldızına al beni

görsen gözümü

yaklaş ne olur biraz
çıkmalı engel yokuş
göklerde misin firaz*
git bulutlarda tokuş

kanadında dalgırın

parmak ucunda
neler yok ne sanırsın
bir turda biter