Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ne denli al gözündeki kanama
yıkılan umuda yüklenen ayıp
ağırlaştıkça yükün ağarır saçında
ulusun usun içeriğinde kan
tortop yumağından sökülerek
uzamasına bozyürüğün

sana baktıkça
yüreğimi yaktıkça
suya aktıkça
fesleğenlerim güler
demlenmiş gece seher

gözlerin boşta
düşümde koktum seni
mor akasyaya
fesleğen inadına

sense başkasın

kaşığı eksilmeden
değişen ne olacak
gözyaşını silmeden
yağışında dolacak
ayrılık kol gezinmesinde
fesleğen kokusundan acır

fesleğen kokundu tütüyor şimdi
yarpuzuna keskin karanfilince
iğde daldan çiçek tutuyor simdi
dağlardan filiskin laleden ince

tutamla yol getir menekşeleri

çatlak kırık çıkar da
filmde çıkığın çıkmaz
diken gülü sıkar da
elinde batsa sıkmaz

240412denizli

su damlasında
güzelliği gülün
ay dolana gün dolana
inceliğe süzülün

dudağında kalmış

iki noktayı koyman
üstü üste gelmeden
içimdekini soyman
üstününe bölmeden

çiçeksiz incir dolar

gece seninle
gündüz bana mı düştü
kal sağlıcakla

mora boyayın
gündüz geceye kalsın

umudun yanar
yürek geceye batar
ya burulursun
ya yoktan kıymık kopmaz

ellerin üşür