Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yüreğimin alından
nereye baksa kara
ayrılığın balından
gamlı dağları ara

kirlenmesin çizginiz

yüreğin yarasında
düşünmedi sanısı
gerektin arasında
düşürmedin anısı

özleminde duyulan

sıla özümde
yine gurbete düştüm
iki gözümde
sessizliğine koştum

çıkış aradım

geleceğim yar
bahara tutunarak
yasla değilse
buhara tütülerek

acılarına

seherinde dökülür
başım aklımda kalır
salınır kınalı yörük güzeli
sımsıcak taze başlangıç
gül tomurcuklanır sevgi bahçesinde
yaprakları kıpır kıpır kıpırdanır

neden hep aynı
duygular yaşanıyor
can acısıyla
doygular kuşanıyor

kaçıncısı bu

garip büker boynunu
kaygılanırım aniden
soğuk iklim koynunu
hep utanırım kinden

kalabalıktan sokak

yumdum gözlerimi
duymak istedim tınıları
sesimi sesine katarak
çağlayan içine atarak

yumdum gözlerimi

yum gözlerini
yakıcı bakışların
uzakta durup

sus beni dinle
içinden geçenleri

acılar gelse dile
biter sendeki çile
hiç imrenme bülbüle
yumurta içi dolsun

özlemine daldığın