Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

el ele tutuşup
aşarız zoru
dudaktan öpüşüp
çözeriz soru

dağı yamaçları

gözleri savunmasız
dalardı hüznüne
yalardı yalnızlığı
yaşa boğulurdu erkenden

doluştukça içeri

kocaman
bir başı var
ağzı çene
düşer yine

ne

taşa düşünce gölge
rengi derinliğinde
bire başkaca bölge
yengi serinliğinde
söyle
söylesen

taş uyansa
başına düşer mi
her balyoz yiyişinde
taş olduğunu bilir mi

yorgun düşen toprakta

kolum kelepçeli say
ayağımda pranga
yüreğimde acı hüzün
geçtikten sonrası

sabahta geçti

gün boylu boyunca
uzunca fasulye sırığı gibi
güneşten düşen
bin bir paça ezgi
tatlı bir ezgi

o kadar değil
gözlerime görünen
düş sonrasında
denizlerde sürünen

sustu yüreğim

sessizliğince uzu kumulları sevecek
yar dil tutan sözü tamuları gevecek
tepetaklak inince kamuları ivecek
söylese kime uyar tatlı düş etkisine

uzağında toprağın uyanışına bakıp

süremlerin hüznü değil
yüzümü yalayıp geçen
nedir bizi parçalayan
lokma lokma yutulmalar

gözümde kızarıklıklar