Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yalanların yüzünden
güne karardı söndü
bal damlayan sözünden
eridi muma döndü

ah benim canım gülüm

ya
gelir
nerdesin
dediğinde
ne yapacağız
akşam sefasının

yağası bulut
uslanmadığı belli
olasılığa
hıçkırarak ağladı
hıçkırığa bağladı

gece yarısı parıldayan çelikle
gece akını bıçak gibi kesiyor
gece yarısı ak al düşün rengi yok
kokusuz tatsız düş gördüğün aydınlık

gece yarısı buluşur tren yolu

sevgi uzakta değil içimizde kaynayan
salkımsöğüde eğil dilimizde oynayan

denizin dalgası kaş gözlerinde dolunay
fırtına sessizliğinde karanlık bir gece boşluğum
dolarım yalnızlığımı güne

geleceğinden demse
uzağından susacak
uzunluğunda nemse
yakınından kusacak

kuyuda çırpışırken

saçlarında yıldız olsam
yüreğinde yandığım har
yüzüne ay gibi doğsam
yaşam ilmeğinde bahar

yaşayışımda derbeder

yayılıyor muydu şimdi
yastıklara
bir varmışlar bir yokmuşlar
keloğlan gel artık
bitir şu işi

silkindim yarı uyanık
bakındım sağa sola
kimsenin umurunda değilim
topalaksak gezinleydim
eteğinden tutunup dağın

varı yoğunun yanına
karşıtlarıyla birlikte
geçmiş gelirse anına
karşıtlarıyla birlikte

iyi bildiğine baksan