Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

seni düşünüyorum
açılıyorum sana
soluğu alıyorum
saçılıyorum sana

dağlarıma kar

şehirden uzaksın
yüreğimdesin
yaşıyorum baharı

gözlerinde
yaşamanın anlamı giz

yaşadığım anımdan
yıldızlar sayamadım
dolunayda yanımdan
yaldızlar boyamadım

gülüşünden irem var

korku sararken
her yanları
üşür gibiyim
titriyorum

yeni belalara

yaşadığımı duysa
düşen yaprak sesinde
su seslerine doysa
şaplatsa ensesinde

yaşadığımı görse

yağmur yağdı dereye
kızlar iner nereye
kız kurbanın olayım
çok gitmeden beriye

yağmur yağdı taşlara

gözlerine düştü aklım
yumdukça kayboluyorum
çıkarma bebeğinde dursun
ıslak ıslak yumuşasın

uyanınca erkenden

yarim sazı çalamaz
çoktan azı dolamaz
benim sevdiğimi sev
neden razı olamaz

yarim kaşların kara

çekilmeyi bileceksin
yar dediğin sulugözdür
ağlayacak sileceksin
yar dediğin sulugözdür

gözünü yokladığında

ay doğar sine sine
can değer sinesine
yarin kokusu gibi
uykudadır sesine

ay doğar aşıncaya